amertume
Da Wikizziunariu, lu dizziunariu a cuntinutu lìbbiru.
Francisi
Sustantivu
amertume s. f.
Prununza
- [amertume]
- IPA: /amɛʁˈtym/
- Sillabbazzioni: a | mer | tume
Etimuluggìa
Veni di lu francisi "amer".
