ugghia

Sicilianu

Ugghi

Sustantivu

ugghia f (pl. ugghi)

1. Strumentu fattu di metallu o di n’àutru matiriali duru, assai suttili, cu n’estremità assai puntuta pi’ putiri nziccari facilmenti nta àutri matiriali, e chidda opposta cu n’acchiettu unni si po’ passari un filu. S’adòpira pi passari un filu a traversu d’un matiriali, ad esempiu pi’ cùsiri.

Sillabbazziuni

ùg | ghia

Prununza

AFN: /ˈuɡːja/, /ˈuɟːja/

Etimuluggìa / Dirivazzioni

Dû latinu aquivalenti "acùcula".

Furma cunzigghiata

agugghia, augghia

Palori currilati

spìngula, puncenti, custardedda

Varianti

augghia, avugghia, agugghia, vugghia, gugghia

Traduzzioni

talianu: ago, aguglia (strumento) spagnolu: aguja (herramienta) francupruvinzali (ORB): aguilye (instrumento)

francisi: aiguille (instrument) ngrisi: needle (tool) tudiscu: Nadel * (Werkzeug)