Da Wikizziunariu, lu dizziunariu a cuntinutu lìbbiru.
acchianari (puru scrittu nchianari)
- Jiri o caminari susu
Stu verbu sicilianu veni forsi dû verbu latinu "ad planare".
- L'Orìgini di lu Munnu, Giuvanni Meli
- Vucabbulariu sicilianu, Giorgiu Piccittu e Giuvanni Trupea (Edizzioni Catania - Centru di studi filològgici e linguìstici siciliani), 1970
- Eryk Wdowiak, Cchiù dâ Palora
Cuniugazzioni
prisenti
| acchianu | acchianamu |
| acchiani | acchianati |
| acchiana | acchiànanu |
mpirativu
| -- | acchianamu |
| acchiana | acchianati |
| acchianassi | -- |
passatu
| acchianai | acchianamu |
| acchianasti | acchianàstivu |
| acchianau | acchianaru |
mpirfettu ndi.
| acchianava | acchianàvamu |
| acchianavi | acchianàvavu |
| acchianava | acchianàvanu |
mpirfettu cung.
| acchianassi | acchianàssimu |
| acchianassi | acchianàssivu |
| acchianassi | acchianàssiru |
futuru
| acchianirò | acchianiremu |
| acchianirai | acchianiriti |
| acchianirà | acchianirannu |
cundiziunali
| acchianirìa | acchianirìamu |
| acchianirivi | acchianirìavu |
| acchianirìa | acchianirìanu |
participiu
| aviri acchianatu |
| agg.: acchianatu |