còllira

Sicilianu

Sustantivu

còllira singulari f (puru scrittu còlira o corla o còrula)

Prununza

• [còllira]
• AFN: /'kɔllɪɾa/

Sillabbazziuni

còl | li | ra

Furma cunzigghiata

còlira, còllira

Etimuluggìa / Dirivazzioni

Veni dû latinu aquivalenti "chòlera".

Palori currilati

raggia, abbili, azzurrari

Traduzzioni

talianu: collera, ira, rabbia spagnolu: ira, rabia

francisi: colère ngrisi: anger