aboiement
Da Wikizziunariu, lu dizziunariu a cuntinutu lìbbiru.
Francisi
Sustantivu
aboiement s. m.
Prununza
- [aboiement]
- IPA: /ɑbwɑˈmɑ̃/
- Sillabbazzioni: a | boie | ment
Etimuluggìa
Veni di lu verbu francisi "aboyer".