sùrfuru

Sicilianu

Sùrfuru

Sustantivu

sùrfuru s. m. (puru scrittu sùrfiru o sùrfaru)

1. Elementu chìmicu di culuri giarnu.

Prununza

[sùrfuru]

Sillabbazzioni

sur | fu | ru

Lingua siciliana standard

sùrfuru, sùrfaru, sùrfiru

Etimuluggìa

Stu sustantivu sicilianu veni di lu latinu aquivalenti "sùlphur".

Palori currilati

fòsfaru

Traduzzioni

talianu: zolfo * m. còrsu: zolfanu * m. catalanu: sofre * francisi: soufre * m. esperantu: sulfuro * asturianu: azufre *

galizzianu: xofre * interlingua: sulfure * ngrisi: sulfur * spagnolu: azufre * m. latinu: sulpur * purtughisi: enxofre *