bummiatu
Apparenza
bummiatu singulari maschili
- ca si pigghia na sustanza ca nun fa sèntiri la stanchizza
- [bummïatu]
- AFN: /bummɪˈat̪u/
bum | mi | a | tu
bummiatu
Veni di "bumma".
|
|
|
bummiatu singulari maschili
bum | mi | a | tu
bummiatu
Veni di "bumma".
|
|
|